Opwaardering schuld wegens dalende marktrente is in strijd met goed koopmansgebruik

Belanghebbende heeft op 23 februari 1990 een fabriekscomplex gekocht, waarbij zij de verplichting is aangegaan om in 2020 f 38.200.000 aan de verkoper te betalen. Op dezelfde dag hebben de aandeelhouders van belanghebbende van de verkoper de vordering tot betaling van f 38.200.000 overgenomen voor f 2.750.000. Ultimo 2002 heeft belanghebbende de betalingsverplichting geherwaardeerd met inachtneming van een lagere rekenrente van 4%. Ter zake hiervan heeft zij een last in aanmerking genomen van € 3.896.611. Volgens Hof Amsterdam (NTFR 2011/101) is dit in strijd met goed koopmansgebruik, omdat sprake is van een geldschuld tegen een overeengekomen interest. Hiertegen komt belanghebbende in cassatie, waarbij zij HR 23 januari 2004, nr. 38.029, LJN AI0416 in stelling brengt. Volgens de Hoge Raad echter zonder succes. In het geval van een overeenkomst waarbij een verplichting wordt aangegaan om op termijn een geldsom te voldoen, is namelijk niet alleen sprake van een overeengekomen rente in de zin van het genoemde arrest indien in de overeenkomst expliciet een rentebeding is opgenomen, maar ook indien anderszins blijkt dat partijen de na afloop van de overeengekomen termijn te betalen som hebben bepaald met inachtneming van een rentevergoeding. Het oordeel van het hof op dit punt is cassatieproof.

(Cassatieberoep ongegrond.)